In het nieuws
Trailer documentaire Tuan Papa |
door: Jean Hellwig
|
De 80 minuten durende documentaire Tuan Papa, vol met aangrijpende verhalen en adembenemend archiefmateriaal, is te bekijken via internet in drie talen: Nederlands, Engels en Indonesisch ondertiteld.
|
|
Film 'Tuan Papa' best gewaardeerd VPRO 2010 ! |
door: redactie
|
Opsteker voor het nieuwe jaar: onze film 'Tuan Papa' (over de verzwegen kinderen van Ned. militairen, verwekt tijdens de koloniale oorlog 1946-1949), die als Andere Tijden Special werd uitgezonden op 1 juli 2010, blijkt bij de kijkers het hoogst gewaardeerde VPRO-programma van 2010 te zijn (een gedeelde 1e plaats, samen met een uitzending van de Beagle en de uitzending Leve de Beschaving).
Iedereen die betrokken is geweest bij de totstandkoming van de film: nogmaals bedankt voor jullie medewerking, en een speciale dank aan editor Jelle Redeker, beeldresearcher Gerard Nijssen, archiefresearcher Rogier Smeele en Andere Tijden eindredacteur Karin van den Born voor hun onvermoeibare medewerking en enthousiasme, en Patrick Lauwerends & Anna Montan voor hun prachtige, meeslepende titelsong.
En verder natuurlijk danken wij voor hun inzet: Jet Homoet (camera Ned.), Ratih Prebatasarih (camera Indonesie), Ludo Keeris en Tom d'Angremond (geluid Ned.), Yanuar Sidharta, Daniel Tangkilisan en Godefridus Dijkman (tolken Indonesie) Jan Willem Mulder en Judith Konijn (assistentie), en Klink Audio voor de geluidsnabewerking. |
‘Dag vader, ik ben het: Elly, uw kind’ |
door: redactie
|
‘Indonesische vrouwen met Nederlandse echtgenoten werden vermoord. Mijn moeder, en veel andere moeders, hebben het heel lang geheim gehouden. Pas veel later durfde ze te vertellen dat zij een Nederlandse man had’
Elly Hoekstra is geboren als Elly Hoektini: een samenvoeging van de achternamen van haar moeder Ginem Sukartini en haar vader, de Nederlandse militair Theo Hoekstra. Toen Elly ter wereld kwam, woonde haar moeder in het dorpje Jangli, ten zuiden van Semarang. Haar opa en oma waren echte Javanen en kwamen uit Muntilan. Op het moment dat Elly werd geboren, was haar moeder 15 jaar oud, en haar vader naar schatting 20 jaar. Het was midden in de periode van de militaire acties, in 1948.
door Annegriet Wietsma vertaling Siswan di Mikharal Verschenen in: Moesson, hét Indisch maandblad, september 2010
Voor het hele artikel klik op deze link |
Achtergelaten oorlogskinderen (Het Parool) |
door: redactie
|
Het moeten er duizenden zijn. kinderen die tussen 1946 en 1949 door Nederlandse militairen bij Indische meisjes werden verwekt. Toen hun vaders vertrokken, bleven zij met hun moeders achter.
De amoureuze ontmoetingen tussen de soldaten en de inlandse vrouwen werden niet vaak gekenmerkt door een overdaad aan romantiek. Soms was een eindje wandelen al voldoende om iemand te ontrnoeten en binnen de kortste keren mee in bed te belanden.
Klik hier voor het hele artikel in pdf.
Gepubliceerd in Het Parool, dagblad, op donderdag 1 juli 2010, P 25 van Kunst & Media
Tekst: Rivka Groenier |
Theatermonoloog: Jij bent niet mijn oudste |
door: webmaster
|
Op maandag 24 mei 2010 speelde Inge Dümpel in het Bibit Theater op de Tong Tong Fair haar monoloog Jij bent niet mijn oudste. Het is een ontroerend verhaal over een Indië veteraan, zijn Indonesisch liefje en hun kind.
Inge Dümpel liet zich inspireren op de interviews die wij hebben gehouden voor de documentaire Tuan Papa over oorlogsliefdekinderen en hun ouders.
Het werd een drukbezochte en emotionele voorstelling op de Tong Tong Fair in Den Haag, die maandag in het Bibit Theater. |
Recensie Tuan Papa (De Groene Amsterdammer) |
door: redactie
|
'Voor uw gonorroe'
In de Andere tijden special Door soldatenogen, waarin een indringend beeld werd gegeven van de vuile oorlog die 'politionele actie' werd genoemd, is een idyllischc passage te zien. Een groepje Javaanse meisjes en Hollandse jongens zit op de grond. Meisje stoot lachend haar schouder tegen die van jongen. Hij duwt terug en ze vlijt haar arm om zijn nek. Die hij prompt weghaalt. Waarschijnlijk mogen ze hem zo in Holland niet zien. Onder 'ze' zou immers best zijn verloofde kunnen zijn. Opvallend tafereel, want intieme betrekkingen tussen soldaten en lndonesische vrouwen waren er geheid, maar zichtbaar werden ze zelden.
Geen wonder dat dit beeld terugkomt in een nieuwe special van Andere tijden: Tuan Papa. Die is helemaal gewijd aan dit soort relaties en de kinderen die eruit voortkwamen. De onvolledige versie die ik zag is al overtuigend. Interviews met, bij wijze van spreken, de jongelui op de gropnd (nu hoogbejaard) en met sommige van hun kinderen vormen de hoofdmoot, geillustreerd met verbluffend toepasselijk archiefbeeld. Vanafhet begin is het raak. Man vertelt dat hij zich al op 11 mei 1945 aanmeldt om lndie te bevrijden. Je bent twintig, wilt avontuur en kan 'op staatskosten' ver weg voor een nobel doel. Eerst verloofde hij zich nog na twee jaar verkering. Liever was hij getrouwd maar zo gek kreeg hij haar niet: als ze meteen in verwachting raakte en hij sneuvelde, dan zat zij mooi met een baby. 'Dus ging ik als maagd naar lndie', zegt de oude man.
Klik hier voor het hele artikel in pdf.
Gepubliceerd in weekblad De Groene Amsterdammer (onafhankelijk, kritisch en betrokken), op donderdag 24 juni 2010 (P 42 )
Tekst: Walter van der Kooi |
Oorlogsliefde is na een halve eeuw nog onbespreekbaar (Volkskrant) |
door: redactie
|
Zestig jaar geleden moeten er in Indonesische kampongs duizenden kinderen van Nederlandse militairen geboren zijn. Meestal groeiden ze op zonder vader. Er werd nauwelijks over gesproken. ‘Andere Tijden’ snijdt vanavond een taboe-onderwerp aan.
Het beeld duurt maar een paar seconden. Nederlandse militairen, gelegerd in Indonesië, eind jaren veertig van de vorige eeuw, krijgen post van huis. Dan zien we een schoolbord, met daarop in grote letters: ‘Wij blijven onze meisjes trouw!’ Een shot uit een propagandafilm, bestemd voor de Nederlandse bioscopen. Maar zoals zo vaak bij propaganda: er klopte niet veel van. De 130 duizend militairen die deelnamen aan de operaties tegen de Republiek Indonesië hebben daar naar schatting duizenden kinderen verwekt.
Precieze cijfers zijn er niet – de schattingen zijn afgeleid van onderzoeken uit andere landen met andere bezettingslegers. Maar er is weinig reden om aan te nemen dat Nederlanders qua relaties met Indonesische vrouwen onder het gemiddelde zouden zijn gebleven. ‘Ach,’ zegt een van de mannen in de Andere Tijden-special Tuan Papa, die vanavond op Nederland 2 te zien is, ‘ik was heus de enige niet met een liefje in de kampong. Er waren er zoveel die een relatie hadden.’
Met deze begintekst is in landelijk dagblad De Volkskrant van donderdag 1 juli 2010 aandacht besteed aan onze lange documentaire Tuan Papa, die als Andere Tijden special op dezelfde avond is uitgezonden. Het artikel is geschreven door journalist en historicus Ad van Liempt.
Klik hier voor het hele artikel in pdf.
|
Het kind in voormalig Nederlands-Indië (Friesch Dagblad) |
door: redactie
|
Als een special van Andere tijden wordt documentaire Tuan papa vertoond: over het nog onbelichte fenomeen van de vele kinderen die Nederlandse soldaten bij Indische vrouwen hebben verwekt.
Niet lang nadat hij terug in Nederland was, ging hij als rechtgeaard katholiek naar de pastoor om te biechten, vertelt een Indië-veteraan in de lange documentaire Tuan Papa. Hij vertelde de geestelijke dat hij tijdens zijn diensttijd in Indonesië bij een vrouw een kindje had verwekt. ,,Dat is een periode die achter je ligt”, antwoordde de pastoor. ,,Dat moet je vergeten.” Wat doe je dan als 23-jarige?, vraagt de inmiddels bejaarde veteraan zich retorisch af. ,,Het is een beetje verwaterd. Het was natuurlijk een taboe, we hebben er nooit meer over gesproken.”
In het regionale dagblad Het Friesch Dagblad van zaterdag 26 juni 2010 is aandacht besteed aan de uitzending van Tuan Papa. Het artikel is geschreven door Jurgen Tiekstra.
Klik hier voor het hele artikel in pdf.
|
Het juiste moment om over dat kind daar te vertellen, komt nooit (Trouw) |
door: redactie
|
In het dagblad Trouw van 1 juli 2010 een artikel van Hans Nauta over oorlogsliefdekinderen en de documentaire Tuan Papa.
Nederlandse mannen lieten duizenden kinderen achter in Indonesië. Een documentaire vertelt over de liefdes die het thuisland liever verzweeg.
Klik hier voor het hele artikel in pdf. |
Nog altijd op zoek naar hun vader (Mikro gids) |
door: redactie
|
In het omroepweekblad Mikro Gids staat in week 26 van 2010 de vooraankondiging van de documentaire Tuan Papa, uitgezonden als 'Andere Tijden special'
Tekst en interview Willem Oosterbeek
Ze zijn allemaal op zoek naar hun vader, de kinderen die zijn geboren uit een relatie tussen een Indonesisch meisje en een Nederlandse soldaat.
Tussen 1946 en 1949 vocht Nederland een koloniale oorlog uit in Indonesië. Zo’n 130.000 Nederlandse militairen hebben daaraan deelgenomen. Zoals in elke oorlog ontstonden er ook hier banden tussen soldaten en de lokale meisjes. De kinderen die uit deze oorlogsliefdes werden geboren, hadden het niet makkelijk omdat ze door de omgeving werden gezien als het kind van de vijand.
Klik hier voor het hele artikel in pdf |
Interview Annegriet Wietsma in de VPRO Gids |
door: redactie
|
In omroepblad De VPRO-gids, week 26 (2010), wordt aan de hand van een interview met regisseur Annegriet Wietsma aandacht besteed aan het fenomeen 'oorlogsliefdekind' en de totstandkoming van de documentaire Tuan Papa, die op donderdag 1 juli in een Andere Tijden special wordt uitgezonden op Nederland 2. Aanvangstijd uitzending: 20.55 uur.
Interview en tekst door Maarten van Bracht.
Een verzwegen hoofdstuk uit onze koloniale geschiedenis: kinderen die door Nederlandse soldaten tijdens de politionele acties in voormalig Nederlands-Indië zijn verwekt.
Het moeten er minstens 3000 zijn, het aantal kinderen tussen 1946 en 1949 geboren uit relaties tussen Nederlandse soldaten en Indonesische vrouwen. Annegriet Wietsma, mede-initiatiefnemer van het project ‘Oorlogsliefdekind’, leidt dit cijfer af van het kindertal dat door Duitse en Canadese soldaten in Nederland, en Amerikaanse in Vietnam is verwekt. Officieel is namelijk niets bekend over de ‘score’ van de 130.000 soldaten die na 1945 Nederlands- Indië als kolonie moesten zien te behouden. Het merendeel van die ‘liefdekinderen’ bleef in Indonesië achter, een deel van de kinderen die daar in weeshuizen werden achtergelaten kreeg toestemming om naar Nederland te komen – waar ze opnieuw in weeshuizen belandden. De vaders, voor zover niet overleden inmiddels in de tachtig, bleven al die jaren spoorloos, de kinderen zijn nu rond de zestig en hebben in de meeste gevallen nooit geweten wie hun vader is. Wat hun levens heeft getekend.
Klik hier voor het hele artikel in pdf |
|
|
|
|
|
|
|
Community
Wat wij voor elkaar kunnen betekenen.
Verhalen
Recente toevoegingen aan zoektochten
-
Bertje
(gisteren)
Hallo allemaal,
Ik ben op zoek naar de kinderen van mijn opa Gijs(bert) Enders. Mijn opa wilde e...
-
Padang
(13 dagen geleden)
Ik woon in Padang en heb de afgelopen maanden veel foto's gezien van Nederlandse politieacties van ...
-
Hooper
(16 dagen geleden)
Ik heb geen antwoord o je vraag, maar wellicht wel iets om verder te zoeken. Zie de website http://...
-
(Klaas de Jong)
(zondag, 13 oktober 2024)
Dag Klaas ben jij dezelfde die ik in Padang heb ontmoet (DKRV)
Graag een reactie
Gerrit Docter
...
-
George van der Zon
(dinsdag, 01 oktober 2024)
Nee het is ons helaas niet gelukt om meer informatie te verkrijgen
-
(Markopan)
(dinsdag, 01 oktober 2024)
Is het u gelukt om meer te ontdekken? Wij zijn met een zelfde soort zoektocht bezig, maar dan naar ...
-
(Markopan)
(dinsdag, 01 oktober 2024)
In onze familie ging altijd het verhaal over het kleine Indonesische jongetje Markopan dat een tijd...
-
nog even een reactie
(dinsdag, 17 september 2024)
Dag Eros,
Kijk nu toevallig weer op deze site.
Via koude kanten ben ik familie van Lammerding.
M...
|